39.2.6. Korekta z tytułu ryzyka niefinansowego

Grupa uwzględnia w wycenie umów ubezpieczenia korektę ryzyka z tytułu ryzyka niefinansowego. Ze względu na różne charakterystyki ryzyka dla portfela ubezpieczeń życiowych i majątkowych, a także dla przyszłych przepływów wynikających z zobowiązań z tytułu należnych odszkodowań oraz zobowiązań wynikających z pozostałego okresu ubezpieczeniowego, korekta z tytułu ryzyka niefinansowego dla tych portfeli i zobowiązań szacowana jest niezależnie.

Dla ubezpieczeń majątkowych i osobowych korekta dla przyszłej ochrony wyznaczana jest przy zastosowaniu metody wartości narażonej na ryzyko (VaR), przy wykorzystaniu zmodyfikowanego wyliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności (ang. Solvency Capital Requirement, SCR) według formuły standardowej Wypłacalność II. Na cele wyznaczenia korekty dla rezerwy szkodowej stosowane są dwa podejścia: metoda VaR analogiczna do podejścia dla przyszłej ochrony oraz metoda bootstrap (metoda szacowania rozkładu błędów estymacji, za pomocą wielokrotnego losowania ze zwracaniem z próby).

Dla ubezpieczeń życiowych, w zakresie zobowiązań wynikających z pozostałego okresu ubezpieczeniowego korekta wyznaczana jest przy zastosowaniu metody kosztu kapitału (CoC), a w zakresie zobowiązań z tytułu należnych odszkodowań przy zastosowaniu metody bootstrap.

Korekta ryzyka z tytułu ryzyka niefinansowego na poziomie jednostki jest wyznaczana jako prosta suma korekt wyznaczonych na poziomie pojedynczych grup umów lub linii biznesowych, a dywersyfikacja jest uwzględniana przy wyznaczaniu poziomu istotności na poziomie jednostki (podejście bottom-up). Na poziomie Grupy korekta z tytułu ryzyka niefinansowego jest wyznaczana jako suma prosta korekt dla poszczególnych jednostek, a dywersyfikacja pomiędzy jednostkami nie jest uwzględniana.

W celu ustalenia korekt z tytułu ryzyka niefinansowego z tytułu umów reasekuracji Grupa stosuje te techniki zarówno brutto, jak i netto od reasekuracji i wyprowadza kwotę ryzyka przenoszonego na reasekuratora jako różnicę między tymi dwoma wynikami.

Stosując technikę poziomu ufności, Grupa Kapitałowa szacuje rozkład prawdopodobieństwa oczekiwanej wartości bieżącej przyszłych przepływów pieniężnych z tytułu umów ubezpieczeniowych na każdy dzień sprawozdawczy i oblicza korektę z tytułu ryzyka niefinansowego jako nadwyżkę wartości zagrożonej na 75 percentylu (docelowy poziom ufności) nad oczekiwaną wartością bieżącą przyszłych przepływów pieniężnych.

Stosując technikę kosztu kapitału, Grupa ustala korektę z tytułu ryzyka niefinansowego poprzez zastosowanie stopy kosztu kapitału do kwoty kapitału wymaganej na każdy przyszły dzień sprawozdawczy oraz dyskontowanie wyniku przy zastosowaniu stóp wolnych od ryzyka.

Na cele ujęcia zmiany korekty ryzyka z tytułu ryzyka niefinansowego w rachunku zysków i strat, nie jest przeprowadzany podział na komponent usług ubezpieczeniowych oraz komponent finansowania ubezpieczenia, ale jest ona w całości prezentowana w pozycji wyniku z działalności ubezpieczeniowej.